|
|
Ήμουν τριάντα οκτώ χρονών, χωρισμένη εδώ και δύο χρόνια, με έναν γιο στο λύκειο και μια δουλειά σε λογιστήριο που μου έτρωγε το είναι μου από τις οκτώ το πρωί μέχρι τις έξι το απόγευμα. Η ζωή μου ήταν μια σειρά από τιμολόγια, προθεσμίες και βραδιές μπροστά στην τηλεόραση με ένα μπολ δημητριακά, νιώθοντας ότι τα χρόνια περνούσαν χωρίς να το καταλάβω. Εκείνο το φθινόπωρο, ο γιος μου είχε πάει με τον πατέρα του για ένα σαββατοκύριακο στο χωριό, κι εγώ είχα μείνει μόνη στο διαμέρισμα, με μια περίεργη ανάμειξη ανακούφισης και κενού. Το Σάββατο βράδυ, αφού είχα καθαρίσει την κουζίνα, είχα βάλει πλυντήριο και είχα δει δύο επεισόδια από μια σειρά που δεν με ενθουσίασε, ένιωσα μια ανεξήγητη παρόρμηση να κάνω κάτι διαφορετικό. Όχι κάτι μεγάλο, όχι κάτι που θα άλλαζε τη ζωή μου. Απλώς κάτι που θα έσπαγε τη μονοτονία, που θα μου έδινε λίγη από εκείνη την αίσθηση του άγνωστου που είχα να νιώσω από τα είκοσι μου. Άνοιξα το λαπτοπ, το παλιό που είχα πάρει από τα χρήματα της αποζημίωσης όταν έφυγα από το σπίτι του πρώην μου, και χωρίς να το πολυσκεφτώ, βρέθηκα να περιηγούμαι στο vavada casino, χαζεύοντας τα παιχνίδια σαν τουρίστρια σε βιτρίνα μαγαζιού.
|
|